نسخه قابل چاپ

کد خبر:

401570

تاریخ مخابره:

1397/04/26

اندازه متن

مدیر مرکز پژوهش‌های اعتقادی قم در کلیسای "بشارت" پاریس:

حضرت مریم(س) سرآمد زنان دوره خود و از بهترین زنان طول تاریخ است

حوزه / حجت الاسلام و المسلمین محمد حسون گفت: نام حضرت مریم (س) در قرآن کریم ۳۴ بار تکرار شده است و ایشان نماد ایمان، کمال، آرامش و نوراست.

400_331591.jpg

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری «حوزه»، حجت الاسلام و المسلمین محمد حسون، مدیر مرکز پژوهش های اعتقادی قم، در همایش علمی حضرت مریم(س) که در کلیسای "بشارت" در پاریس برگزار شد، طی سخنانی خاطر نشان ساخت: حضرت مریم (س) نماد ایمان، کمال، آرامش، نور و زیبایی است؛ در واقع، حضرت مریم(س)، سرآمد زنان دوره خود و یکی از بهترین زنان طول تاریخ است که به این واسطه می توان گفت که وی جایگاهی بس بلند مرتبه هم نزد خداوند و هم در نزد مؤمنان راستین دارد.

وی افزود: خداوند عزوجل نام زنان بسیاری از جمله همسران پیامبرانی همچون حضرت موسی(ع) و ،حضرت زکریا(ع) و، حضرت إبراهیم(ع) و، حضرت نوح(ع) و، حضرت لوط  و نام همسر فرعون و مادر و خواهر حضرت موسی (ع) و همسر عزیز مصر را در قرآن کریم یاد آور می شود که نام حضرت فاطمه زهرا(س) و حضرت مریم (س) را نیز در زمره این نام ها قرار داده است.

شیخ حسون گفت: خداوند در قرآن کریم ضمن گرامی داشتن این بانوی پاکدامن، در 28 مورد از وی بدون اشاره مستقیم به نامش، سخن به میان می آورد؛ حال آنکه، در 34 مورد و طی 33 آیه، صراحتا نامش را ذکر می کند.

مدیر مرکز پژوهش های اعتقادی اظهار داشت: آوازه حضرت مریم(س) در سوره های بقره، تحریم، توبه، زخرف، مریم، مؤمنون، احزاب و الصف آمده است که خداوند در 23 مورد نامش را همراه نام فرزندش حضرت عیسی (ع) می آورد.

وی ادامه داد: این مسئله در 13 مورد تحت عنوان «عیسی بن مریم»، در 3 مورد تحت عنوان «المسیح عیسی بن مریم»، در 5 مورد تحت عنوان «المسیح بن مریم» و دو بار با عبارت «ابن مریم» می باشد.

این محقق و پژوهشگر خاطر نشان ساخت: البته نام آن حضرت بدون همراهی نام پسر، در 11 مورد قابل مشاهده است که پنج بار از آن با حرف منادای "یا" آمده و شش بار بدون وجود یا.

وی در پایان گفت: پژوهشگران قرآنی در صورت مطالعه دقیق قرآن کریم، درخواهند یافت که خداوند چه مقدار در این کتاب هنگام ذکر نام حضرت مریم از واژه ها و ویژگی های زیبایی استفاده کرده است که این خود دلیلی بر بزرگی جایگاه آن حضرت در نزد خداوند می باشد.